Brand Institute Referral Link: USE this LINK to REGISTER my friends!!!
ΟΣΟΙ ΕΓΓΡΑΦΟΥΝ ΔΩΡΕΑΝ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΕΡΕΥΝΕΣ[ONLINE SURVEYS] 10 ΜΕ 15 ΛΕΠΤΩΝ ΚΑΙ ΘΑ ΑΜΟΙΒΟΝΤΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΑ 15 ΜΕ 20 ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011
Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011
Διατροφή για την καρδιά σας και μόνο!
Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΟΤΟΥΡΟΥ, κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος, MSc, www.dietforall.gr. Με την επιμέλεια του Πανελλήνιου Συλλόγου Διαιτολόγων
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από το 80% των θανάτων σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα οφείλονται σε καρδιαγγειακά νοσήματα (ΚΝ). Η διακοπή του καπνίσματος, η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι σημεία-κλειδιά τόσο για την πρόληψη όσο και για την αντιμετώπιση των ΚΝ.
«Σύμμαχοι» στην καλή λειτουργία της καρδιάς:
* Η απόκτηση και διατήρηση ενός υγιούς βάρους, που αντιστοιχεί σε δείκτη μάζας σώματος μεταξύ 18,5-24,9. Ο δείκτης μάζας σώματος υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος σε κιλά διά το ύψος σε μέτρα στο τετράγωνο. Η περιφέρεια μέσης είναι εξίσου σημαντική και οι επιθυμητή τιμή είναι μικρότερη από 80 εκατοστά για τις γυναίκες και μικρότερη από 94 εκατοστά για τους άντρες.
* Φυσική δραστηριότητα: ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος, τουλάχιστον 30 λεπτά φυσικής δραστηριότητας ημερησίως (συνεχόμενα ή αθροιστικά) έχουν ευεργετική δράση στο καρδιαγγειακό σύστημα. Ως φυσική δραστηριότητα νοείται ακόμη και το απλό περιπάτημα. Καλό είναι η διάρκεια και η ένταση της άσκησης σταδιακά να αυξάνονται.
* Φρούτα και λαχανικά: η κατανάλωση τουλάχιστον 5 μερίδων θωρακίζει την καρδιά, προσφέροντας πληθώρα βιταμινών, ιχνοστοιχείων, φυτικών ινών και πολύτιμων φυτοχημικών.
* Τρόφιμα ολικής άλεσης (μαύρο ψωμί και μακαρόνια, καστανό ρύζι, βρώμη), όσπρια και άλλοι σύνθετοι υδατάνθρακες. Τα τρόφιμα αυτά πρέπει να καταναλώνονται σε καθημερινή βάση και να προτιμώνται σε σχέση με επεξεργασμένα τρόφιμα, καθώς δίνουν ενέργεια, πολύτιμες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, ενώ είναι πλούσια και σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες προάγουν τον κορεσμό και ευνοούν την ομαλή απορρόφηση της ενέργειας, βοηθώντας στην καλύτερη ρύθμιση του σακχάρου. Ειδικά οι διαλυτές φυτικές ίνες, που περιέχονται σε τρόφιμα όπως η βρώμη, τα όσπρια και ορισμένα φρούτα και λαχανικά, φαίνεται ότι βελτιώνουν τα επίπεδα της «κακής» (LDL) χοληστερόλης.
* Ελαιόλαδο: το ελαιόλαδο είναι πηγή μονοακόρεστων λιπαρών οξέων και βιταμίνης Ε, τα οποία βοηθούν στην καλή λειτουργία της καρδιάς. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και το ελαιόλαδο έχει αρκετές θερμίδες, γι' αυτό θα πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο, ειδικά αν συνυπάρχει αυξημένο σωματικό βάρος.
* Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα: προστατεύουν το καρδιαγγειακό σύστημα μέσω διαφόρων δράσεων (αντιθρομβωτική και αντιφλεγμονώδης δράση, βελτίωση της ενδοθηλιακής λειτουργίας κ.λπ.). Πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων είναι τα λιπαρά ψάρια (σαρδέλες, κολιός, ρέγγα, πέστροφα, σολωμός), ο λιναρόσπορος, τα καρύδια και ορισμένα εμπλουτισμένα τρόφιμα.
* Φυτοστερόλες/φυτοστανόλες: έρευνες έχουν δείξει πως οι ουσίες αυτές βοηθούν στη ρύθμιση της χοληστερόλης του αίματος. Ωστόσο, η συνιστώμενη πρόσληψη των 2 γραμμαρίων ημερησίως προϋποθέτει την κατανάλωση κάποιου εμπλουτισμένου τροφίμου, αφού τα φρούτα και τα λαχανικά τις περιέχουν σε μικρή ποσότητα.
* Μέτρια κατανάλωση αλκοόλ: ένα ποτήρι κρασί (κατά προτίμηση κόκκινο) την ημέρα για τις γυναίκες και δύο για τους άντρες φαίνεται πως έχει ευεργετική δράση στη λειτουργία της καρδιάς.
«Εχθροί» της καρδιάς:
* Κορεσμένα και υδρογονωμένα λιπαρά: αυξάνουν την ολική και την «κακή» (LDL) χοληστερόλη, ενώ τα υδρογονωμένα λιπαρά επιπλέον κατεβάζουν την «καλή» (HDL) χοληστερόλη. Και οι δύο κατηγορίες λιπαρών είναι στέρεες σε θερμοκρασία δωματίου. Τα κορεσμένα λιπαρά περιέχονται σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης (κρέας, πουλερικά, γάλα, τυρί κ.λπ.), ενώ τα υδρογονωμένα λιπαρά περιέχονται σε επεξεργασμένα τρόφιμα, όπως μπισκότα, κρουασάν, αλμυρά σνακ, προϊόντα φαστ φουντ κ.λπ.
* Διαιτητική χοληστερόλη. Πρόκειται για τη χοληστερόλη που περιέχεται σε τρόφιμα όπως τα αβγά, το τυρί, το γάλα, τα θαλασσινά κ.λπ. Παρόλο που επί χρόνια θεωρούνταν ότι επιβαρύνει τη χοληστερόλη αίματος, πλέον γνωρίζουμε πως μόλις το 1/3 της χοληστερόλης που λαμβάνουμε μέσω της διατροφής περνάει στο αίμα. Επομένως, τα πλούσια σε διαιτητική χοληστερόλη τρόφιμα μπορούν να καταναλώνονται με μέτρο, ακόμη και από άτομα με υπερχοληστερολαιμία.
* Αλάτι: το νάτριο αποτελεί συστατικό του αλατιού, η αυξημένη πρόσληψη του οποίου φαίνεται να αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα για την ανάπτυξη ΚΝ. Χωρίς να σημαίνει ότι πρέπει να το αποφεύγουμε τελείως, καλό είναι η χρήση του αλατιού στο μαγείρεμα και στο τραπέζι να είναι περιορισμένη, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μεγάλο μέρος της ημερήσιας πρόσληψης νατρίου προέρχεται από την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, είναι προφανές πως οι διατροφικές παράμετροι που επηρέαζουν τον κίνδυνο εμφάνισης ΚΝ είναι πολλαπλές. Ωστόσο, όλες αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια του παζλ της ισορροπημένης διατροφής και η εφαρμογή τους πρέπει να είναι συστηματική και να ξεκινά από μικρή ηλικία, ώστε να εξασφαλίζεται η πρόληψη του χρόνιου αυτού προβλήματος υγείας.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από το 80% των θανάτων σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα οφείλονται σε καρδιαγγειακά νοσήματα (ΚΝ). Η διακοπή του καπνίσματος, η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι σημεία-κλειδιά τόσο για την πρόληψη όσο και για την αντιμετώπιση των ΚΝ.
«Σύμμαχοι» στην καλή λειτουργία της καρδιάς:
* Η απόκτηση και διατήρηση ενός υγιούς βάρους, που αντιστοιχεί σε δείκτη μάζας σώματος μεταξύ 18,5-24,9. Ο δείκτης μάζας σώματος υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος σε κιλά διά το ύψος σε μέτρα στο τετράγωνο. Η περιφέρεια μέσης είναι εξίσου σημαντική και οι επιθυμητή τιμή είναι μικρότερη από 80 εκατοστά για τις γυναίκες και μικρότερη από 94 εκατοστά για τους άντρες.
* Φυσική δραστηριότητα: ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος, τουλάχιστον 30 λεπτά φυσικής δραστηριότητας ημερησίως (συνεχόμενα ή αθροιστικά) έχουν ευεργετική δράση στο καρδιαγγειακό σύστημα. Ως φυσική δραστηριότητα νοείται ακόμη και το απλό περιπάτημα. Καλό είναι η διάρκεια και η ένταση της άσκησης σταδιακά να αυξάνονται.
* Φρούτα και λαχανικά: η κατανάλωση τουλάχιστον 5 μερίδων θωρακίζει την καρδιά, προσφέροντας πληθώρα βιταμινών, ιχνοστοιχείων, φυτικών ινών και πολύτιμων φυτοχημικών.
* Τρόφιμα ολικής άλεσης (μαύρο ψωμί και μακαρόνια, καστανό ρύζι, βρώμη), όσπρια και άλλοι σύνθετοι υδατάνθρακες. Τα τρόφιμα αυτά πρέπει να καταναλώνονται σε καθημερινή βάση και να προτιμώνται σε σχέση με επεξεργασμένα τρόφιμα, καθώς δίνουν ενέργεια, πολύτιμες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, ενώ είναι πλούσια και σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες προάγουν τον κορεσμό και ευνοούν την ομαλή απορρόφηση της ενέργειας, βοηθώντας στην καλύτερη ρύθμιση του σακχάρου. Ειδικά οι διαλυτές φυτικές ίνες, που περιέχονται σε τρόφιμα όπως η βρώμη, τα όσπρια και ορισμένα φρούτα και λαχανικά, φαίνεται ότι βελτιώνουν τα επίπεδα της «κακής» (LDL) χοληστερόλης.
* Ελαιόλαδο: το ελαιόλαδο είναι πηγή μονοακόρεστων λιπαρών οξέων και βιταμίνης Ε, τα οποία βοηθούν στην καλή λειτουργία της καρδιάς. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και το ελαιόλαδο έχει αρκετές θερμίδες, γι' αυτό θα πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο, ειδικά αν συνυπάρχει αυξημένο σωματικό βάρος.
* Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα: προστατεύουν το καρδιαγγειακό σύστημα μέσω διαφόρων δράσεων (αντιθρομβωτική και αντιφλεγμονώδης δράση, βελτίωση της ενδοθηλιακής λειτουργίας κ.λπ.). Πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων είναι τα λιπαρά ψάρια (σαρδέλες, κολιός, ρέγγα, πέστροφα, σολωμός), ο λιναρόσπορος, τα καρύδια και ορισμένα εμπλουτισμένα τρόφιμα.
* Φυτοστερόλες/φυτοστανόλες: έρευνες έχουν δείξει πως οι ουσίες αυτές βοηθούν στη ρύθμιση της χοληστερόλης του αίματος. Ωστόσο, η συνιστώμενη πρόσληψη των 2 γραμμαρίων ημερησίως προϋποθέτει την κατανάλωση κάποιου εμπλουτισμένου τροφίμου, αφού τα φρούτα και τα λαχανικά τις περιέχουν σε μικρή ποσότητα.
* Μέτρια κατανάλωση αλκοόλ: ένα ποτήρι κρασί (κατά προτίμηση κόκκινο) την ημέρα για τις γυναίκες και δύο για τους άντρες φαίνεται πως έχει ευεργετική δράση στη λειτουργία της καρδιάς.
«Εχθροί» της καρδιάς:
* Κορεσμένα και υδρογονωμένα λιπαρά: αυξάνουν την ολική και την «κακή» (LDL) χοληστερόλη, ενώ τα υδρογονωμένα λιπαρά επιπλέον κατεβάζουν την «καλή» (HDL) χοληστερόλη. Και οι δύο κατηγορίες λιπαρών είναι στέρεες σε θερμοκρασία δωματίου. Τα κορεσμένα λιπαρά περιέχονται σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης (κρέας, πουλερικά, γάλα, τυρί κ.λπ.), ενώ τα υδρογονωμένα λιπαρά περιέχονται σε επεξεργασμένα τρόφιμα, όπως μπισκότα, κρουασάν, αλμυρά σνακ, προϊόντα φαστ φουντ κ.λπ.
* Διαιτητική χοληστερόλη. Πρόκειται για τη χοληστερόλη που περιέχεται σε τρόφιμα όπως τα αβγά, το τυρί, το γάλα, τα θαλασσινά κ.λπ. Παρόλο που επί χρόνια θεωρούνταν ότι επιβαρύνει τη χοληστερόλη αίματος, πλέον γνωρίζουμε πως μόλις το 1/3 της χοληστερόλης που λαμβάνουμε μέσω της διατροφής περνάει στο αίμα. Επομένως, τα πλούσια σε διαιτητική χοληστερόλη τρόφιμα μπορούν να καταναλώνονται με μέτρο, ακόμη και από άτομα με υπερχοληστερολαιμία.
* Αλάτι: το νάτριο αποτελεί συστατικό του αλατιού, η αυξημένη πρόσληψη του οποίου φαίνεται να αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα για την ανάπτυξη ΚΝ. Χωρίς να σημαίνει ότι πρέπει να το αποφεύγουμε τελείως, καλό είναι η χρήση του αλατιού στο μαγείρεμα και στο τραπέζι να είναι περιορισμένη, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μεγάλο μέρος της ημερήσιας πρόσληψης νατρίου προέρχεται από την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, είναι προφανές πως οι διατροφικές παράμετροι που επηρέαζουν τον κίνδυνο εμφάνισης ΚΝ είναι πολλαπλές. Ωστόσο, όλες αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια του παζλ της ισορροπημένης διατροφής και η εφαρμογή τους πρέπει να είναι συστηματική και να ξεκινά από μικρή ηλικία, ώστε να εξασφαλίζεται η πρόληψη του χρόνιου αυτού προβλήματος υγείας.
Ο ρόλος της μαστίχας Χίου στην υγεία
Πέτσιος Δημήτριος Msc, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος
Οι πρώτες αναφορές γύρω από το μαστιχόδενδρο και τη μαστίχα Χίου εντοπίζονται στην αρχαιότητα και ουσιαστικά προέρχονται από τον Ηρόδοτο (484-420 π.Χ.), ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στην αρχαία Ελλάδα μασούσαν το αποξηραμένο ρητινώδες υγρό που ρέει από το φλοιό του μαστιχόδενδρου. Σε ιατρικά κείμενα της ύστερης αρχαιότητας συναντάται πληθώρα ιατρικών συνταγών, με κύριο συστατικό τη μαστίχα, την οποία θεωρούσαν ευεργετική για την ανθρώπινη υγεία και της απέδιδαν πολλές ιδιότητες. Συνήθως τη χρησιμοποιούσαν σε συνδυασμό με άλλα φυσικά υλικά για τη θεραπεία πλήθους ασθενειών.
Πράγματι, λόγω της ισχυρής αντιφλεγμωνόδους δράσης του ελεανολικού και ολεανολικού οξέος (3-οξοτριτερπένιο), η μαστίχα δρα επουλωτικά λύοντας τις φλεγμονές συγκεκριμένων οργάνων ξεκινώντας από περιοδοντίτιδες, οισοφαγίτιδες, γαστρίτιδες, δωδεκαδακτυλικό έλκος μέχρι τις κολίτιδες και τις αιμορροΐδες. Επίσης αποτρέπει τη στασιμότητα στις περιοχές αυτές εμποδίζοντας την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως δυσπεψία ή τυμπανισμό. Επιπρόσθετα, η πέψη διευκολύνεται από την αντανακλαστική έκκριση σιέλου και γαστρικού υγρού κατά το μάσημα της μαστίχας.
Είναι γεγονός πως η μαστίχα χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την αποσκλήρυνση όγκων στον πρωκτό, στο στήθος, στο ήπαρ, στις παρωτίδες, στη σπλήνα, στο στομάχι, στο έντερο και στον οισοφάγο, ακόμα και για διάρροιες των παιδιών. Επιπρόσθετα, θεωρείται αναλγητικό, αντιβηχικό, ορεξιογόνο, αφροδισιακό, στυπτικό, ερυθροποιητικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και αιμοστατικό. Η μαστίχα μνημονεύεται ως το παραδοσιακό αντίδοτο έναντι αποστημάτων, ακμής, καρκίνου, έλκους και καρκινωμάτων, κακοήθους φλύκταινας, καρδιοδυνίας, κονδυλώματος, ατονίας, ουλίτιδας, δυσοσμίας του στόματος, λευκόρροιας, μαστίτιδας, φυμάτων και αθηροσκλήρωσης.
Πρόσφατες μελέτες ιατρών του πανεπιστημίου του Νόττιγχαμ αναφέρουν ότι ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις (1 mg ημέρα για 2 εβδομάδες), η μαστίχα μπορεί να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος για το οποίο ευθύνεται το βακτήριο Helicobacter Pylori, λόγω της αντιμικροβιακής της δράσης, ενώ σημαντική είναι και η επίδρασή της στη λειτουργία του ήπατος, καθώς ενεργοποιεί την αποτοξινωτική του δραστηριότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, απορροφάται η χοληστερόλη, της οποίας η συγκέντρωση στο αίμα μειώνεται, με συνέπεια την ελάττωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων. Ακόμα, αναφέρονται και διουρητικές ιδιότητες, ενώ σημαντική είναι και η αναστολή της σύνθεσης λευκοτριενίων από τη δράση της μαστίχας.
Άλλη σύγχρονη επιστημονική έρευνα που οδήγησε στην απομόνωση και ταυτοποίηση του ουρσολικού και ολεανολικού οξέος, αποκάλυψε και επιβεβαίωσε ότι πολλές από τις φαρμακευτικές δράσεις της μαστίχας, όπως η αντικαρκινική, ηπατοπροστατευτική, αντιφλεγμονώδης, αντιελκώδης, αντιμικροβιακή (έναντι πλήθους παθογόνων μικροοργανισμών όπως σταφυλόκοκκων και σαλμονέλας), αντι-υπερλιπιδαιμική και αντι-ιική της δράση, μπορούν να αποδοθούν κυρίως στο ουρσολικό οξύ, αλλά και στο ισομερές του, ολεανολικό οξύ.
Η δεύτερη πιο συνηθισμένη χρήση της μαστίχας συνδέεται με την υγεία της στοματικής κοιλότητας. Είναι κατάλληλη για την παρασκευή οδοντόκρεμας (Epitomae 2.26), προσφέρει καθαρή αναπνοή και εκλύει την περιττή υγρασία του στόματος (Αέτιος 3.141). Μάλιστα, έχει αποδειχθεί πως η προσθήκη φυσικής μαστίχας Χίου σε οδοντόκρεμες, διαλύματα πλύσης και αποσμητικά στόματος οδηγεί στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος των ιστών μεταξύ των δοντιών και των ούλων, δρώντας έτσι ενάντια στο σχηματισμό πλάκας και άλλων περιοδοντικών παθήσεων. Ο μηχανισμός δράσης περιλαμβάνει την αντίδραση των συστατικών της μαστίχας με τους πολυμορφικούς πυρήνες των κυττάρων στην περιοχή της στοματικής κοιλότητας, προκαλώντας τη συσσώρευση λευκών αιμοσφαιρίων .
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι η μαστίχα χρησιμοποιούνταν και για καλλωπισμό. Λειτουργούσε σαν αντηλιακό έναντι των εγκαυμάτων από την έκθεση στον ήλιο (Ορειβάσιος, Ad Eustathium 6.53), ενώ αποτελούσε κύριο συστατικό στην παραγωγή σαπουνιού και κρέμας ομορφιάς (Αέτιος 8.14). Στη σύγχρονη κοσμετολογία, το μαστιχέλαιο, λόγω του ουρσολικού οξέος και του ισομερούς του, ολεανολικού οξέος, χρησιμοποιείται σε σκευάσματα που προορίζονται για την ενίσχυση της τριχοφυίας και την προστασία από ερεθισμούς του τριχωτού της κεφαλής. Επιπλέον, οι εταιρείες καλλυντικών και αρωμάτων χρησιμοποιούν το μαστιχέλαιο, σαν αιθέριο έλαιο που είναι, στην παρασκευή αρωμάτων και κρεμών προσώπου, καθώς το ουρσολικό οξύ, μεταξύ των άλλων, αποκαθιστά τις δομές κολλαγόνου και την ελαστικότητα του δέρματος, μειώνοντας έτσι το χρόνο γήρανσής του.
Ακόμα, η μαστίχα χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική ως πρόσθετη ύλη στην Παρασκευή μεγάλου αριθμού γλυκών, ζαχαρωτών και αρωματικών αρτοσκευασμάτων, ενώ στη μαγειρική προσδίδει διακριτικό άρωμα στο κρέας, το τυρί ή και ως μπαχαρικό. Στην ποτοποιία, χρησιμεύει στην παρασκευή λικέρ και ούζου, καθώς με την προσθήκη μαστίχας το ποτό αποκτά το άρωμά της και περιορίζεται η βλαπτική δράση της αλκοόλης. Τέλος, η μαστίχα αποτελεί ιδανικό συντηρητικό τροφίμων, καθώς εμποδίζει την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών σε αυτά, όπως Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus, Pseudomonas fragi, Candida albicans κ.α..
Η βιολογική δράση της μαστίχας Χίου έχει εκτιμηθεί σε έρευνες in vitro σχετικές με την ικανότητα αναστολής της οξείδωσης της LDL (κακή χοληστερόλη), όπου και παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αντιοξειδωτική δράση σε σχέση με άλλες ρητίνες και κόμμεα, άρα και μεγαλύτερη προστασία του καρδιαγγειακού συστήματος.
Η ρητίνη της μαστίχας Χίου περιέχει αξιόλογες ποσότητες διαφόρων πολυφαινολών σε σχέση με άλλα φυσικά προϊόντα, που σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα συστατικά της (π.χ. τριτερπενοειδή) αποκτά ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες. Μεταξύ των ιδιοτήτων αυτών, σημαντικό ρόλο παίζει η γενικότερη αντιοξειδωτική της δράση.
Αντιοξειδωτική δράση
Προστασία της LDL (κακή χοληστερόλη) από οξείδωση που οδηγεί στη μείωση αποτιθέμενης χοληστερόλης στους ιστούς και επακόλουθα στην ελάττωση του ρυθμού παραγωγής αθηρωματικής πλάκας, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπαθειών αλλά και ορισμένων μορφών καρκίνου.
Επιπλέον, οι πολυφαινόλες παρουσιάζουν κι άλλες προστατευτικές-φυσιολογικές δράσεις, ευεργετικές για την υγεία, οι κυριότερες από τις οποίες συνοψίζονται ως εξής:
Μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου και χοληστερόλης στο αίμα
Προστασία επιθηλιακών κυττάρων του αναπνευστικού συστήματος
Αυξάνουν τα επίπεδα της HDL (καλή χοληστερόλη) και μειώνουν τα επίπεδα της LDL (κακή χοληστερόλη)
Αντικαρκινική δράση (στο παχύ έντερο, απόπτωση καρκινικών κυττάρων)
Αντιμικροβιακή και αντιβακτηριακή δράση
Αντιαλλεργικές ιδιότητες (παρεμπόδιση συσσώρευσης αιμοπεταλίων)
Συνοψίζοντας, θα λέγαμε πως η καθημερινή μάσηση μαστίχας Χίου, κυρίως στην ακατέργαστη μορφή της (κρύσταλλοι ή ‘δάκρυα’ μαστίχας) αλλά και με τη μορφή σκόνης, κουφέτων (τσίχλας) ή μαστιχέλαιου, πέραν της ωραίας φυσικής γεύσης και φρεσκάδας που αποδίδει, έχει σημαντικά αποτελέσματα στην προστασία και στη διατήρηση της υγείας μας, μέσω ποικίλων επιδράσεων στον οργανισμό μας. Τέλος, γίνεται αντιληπτό πως η μαστίχα Χίου αποτελεί προϊόν μοναδικό, τόσο για τις ιδιότητές της όσο και για την αποκλειστική προέλευσή της, καθώς το μαστιχόδενδρο ευδοκιμεί μόνο στο νησί της Χίου.
Οι πρώτες αναφορές γύρω από το μαστιχόδενδρο και τη μαστίχα Χίου εντοπίζονται στην αρχαιότητα και ουσιαστικά προέρχονται από τον Ηρόδοτο (484-420 π.Χ.), ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στην αρχαία Ελλάδα μασούσαν το αποξηραμένο ρητινώδες υγρό που ρέει από το φλοιό του μαστιχόδενδρου. Σε ιατρικά κείμενα της ύστερης αρχαιότητας συναντάται πληθώρα ιατρικών συνταγών, με κύριο συστατικό τη μαστίχα, την οποία θεωρούσαν ευεργετική για την ανθρώπινη υγεία και της απέδιδαν πολλές ιδιότητες. Συνήθως τη χρησιμοποιούσαν σε συνδυασμό με άλλα φυσικά υλικά για τη θεραπεία πλήθους ασθενειών.
Πράγματι, λόγω της ισχυρής αντιφλεγμωνόδους δράσης του ελεανολικού και ολεανολικού οξέος (3-οξοτριτερπένιο), η μαστίχα δρα επουλωτικά λύοντας τις φλεγμονές συγκεκριμένων οργάνων ξεκινώντας από περιοδοντίτιδες, οισοφαγίτιδες, γαστρίτιδες, δωδεκαδακτυλικό έλκος μέχρι τις κολίτιδες και τις αιμορροΐδες. Επίσης αποτρέπει τη στασιμότητα στις περιοχές αυτές εμποδίζοντας την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως δυσπεψία ή τυμπανισμό. Επιπρόσθετα, η πέψη διευκολύνεται από την αντανακλαστική έκκριση σιέλου και γαστρικού υγρού κατά το μάσημα της μαστίχας.
Είναι γεγονός πως η μαστίχα χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την αποσκλήρυνση όγκων στον πρωκτό, στο στήθος, στο ήπαρ, στις παρωτίδες, στη σπλήνα, στο στομάχι, στο έντερο και στον οισοφάγο, ακόμα και για διάρροιες των παιδιών. Επιπρόσθετα, θεωρείται αναλγητικό, αντιβηχικό, ορεξιογόνο, αφροδισιακό, στυπτικό, ερυθροποιητικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και αιμοστατικό. Η μαστίχα μνημονεύεται ως το παραδοσιακό αντίδοτο έναντι αποστημάτων, ακμής, καρκίνου, έλκους και καρκινωμάτων, κακοήθους φλύκταινας, καρδιοδυνίας, κονδυλώματος, ατονίας, ουλίτιδας, δυσοσμίας του στόματος, λευκόρροιας, μαστίτιδας, φυμάτων και αθηροσκλήρωσης.
Πρόσφατες μελέτες ιατρών του πανεπιστημίου του Νόττιγχαμ αναφέρουν ότι ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις (1 mg ημέρα για 2 εβδομάδες), η μαστίχα μπορεί να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος για το οποίο ευθύνεται το βακτήριο Helicobacter Pylori, λόγω της αντιμικροβιακής της δράσης, ενώ σημαντική είναι και η επίδρασή της στη λειτουργία του ήπατος, καθώς ενεργοποιεί την αποτοξινωτική του δραστηριότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, απορροφάται η χοληστερόλη, της οποίας η συγκέντρωση στο αίμα μειώνεται, με συνέπεια την ελάττωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων. Ακόμα, αναφέρονται και διουρητικές ιδιότητες, ενώ σημαντική είναι και η αναστολή της σύνθεσης λευκοτριενίων από τη δράση της μαστίχας.
Άλλη σύγχρονη επιστημονική έρευνα που οδήγησε στην απομόνωση και ταυτοποίηση του ουρσολικού και ολεανολικού οξέος, αποκάλυψε και επιβεβαίωσε ότι πολλές από τις φαρμακευτικές δράσεις της μαστίχας, όπως η αντικαρκινική, ηπατοπροστατευτική, αντιφλεγμονώδης, αντιελκώδης, αντιμικροβιακή (έναντι πλήθους παθογόνων μικροοργανισμών όπως σταφυλόκοκκων και σαλμονέλας), αντι-υπερλιπιδαιμική και αντι-ιική της δράση, μπορούν να αποδοθούν κυρίως στο ουρσολικό οξύ, αλλά και στο ισομερές του, ολεανολικό οξύ.
Η δεύτερη πιο συνηθισμένη χρήση της μαστίχας συνδέεται με την υγεία της στοματικής κοιλότητας. Είναι κατάλληλη για την παρασκευή οδοντόκρεμας (Epitomae 2.26), προσφέρει καθαρή αναπνοή και εκλύει την περιττή υγρασία του στόματος (Αέτιος 3.141). Μάλιστα, έχει αποδειχθεί πως η προσθήκη φυσικής μαστίχας Χίου σε οδοντόκρεμες, διαλύματα πλύσης και αποσμητικά στόματος οδηγεί στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος των ιστών μεταξύ των δοντιών και των ούλων, δρώντας έτσι ενάντια στο σχηματισμό πλάκας και άλλων περιοδοντικών παθήσεων. Ο μηχανισμός δράσης περιλαμβάνει την αντίδραση των συστατικών της μαστίχας με τους πολυμορφικούς πυρήνες των κυττάρων στην περιοχή της στοματικής κοιλότητας, προκαλώντας τη συσσώρευση λευκών αιμοσφαιρίων .
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι η μαστίχα χρησιμοποιούνταν και για καλλωπισμό. Λειτουργούσε σαν αντηλιακό έναντι των εγκαυμάτων από την έκθεση στον ήλιο (Ορειβάσιος, Ad Eustathium 6.53), ενώ αποτελούσε κύριο συστατικό στην παραγωγή σαπουνιού και κρέμας ομορφιάς (Αέτιος 8.14). Στη σύγχρονη κοσμετολογία, το μαστιχέλαιο, λόγω του ουρσολικού οξέος και του ισομερούς του, ολεανολικού οξέος, χρησιμοποιείται σε σκευάσματα που προορίζονται για την ενίσχυση της τριχοφυίας και την προστασία από ερεθισμούς του τριχωτού της κεφαλής. Επιπλέον, οι εταιρείες καλλυντικών και αρωμάτων χρησιμοποιούν το μαστιχέλαιο, σαν αιθέριο έλαιο που είναι, στην παρασκευή αρωμάτων και κρεμών προσώπου, καθώς το ουρσολικό οξύ, μεταξύ των άλλων, αποκαθιστά τις δομές κολλαγόνου και την ελαστικότητα του δέρματος, μειώνοντας έτσι το χρόνο γήρανσής του.
Ακόμα, η μαστίχα χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική ως πρόσθετη ύλη στην Παρασκευή μεγάλου αριθμού γλυκών, ζαχαρωτών και αρωματικών αρτοσκευασμάτων, ενώ στη μαγειρική προσδίδει διακριτικό άρωμα στο κρέας, το τυρί ή και ως μπαχαρικό. Στην ποτοποιία, χρησιμεύει στην παρασκευή λικέρ και ούζου, καθώς με την προσθήκη μαστίχας το ποτό αποκτά το άρωμά της και περιορίζεται η βλαπτική δράση της αλκοόλης. Τέλος, η μαστίχα αποτελεί ιδανικό συντηρητικό τροφίμων, καθώς εμποδίζει την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών σε αυτά, όπως Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus, Pseudomonas fragi, Candida albicans κ.α..
Η βιολογική δράση της μαστίχας Χίου έχει εκτιμηθεί σε έρευνες in vitro σχετικές με την ικανότητα αναστολής της οξείδωσης της LDL (κακή χοληστερόλη), όπου και παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αντιοξειδωτική δράση σε σχέση με άλλες ρητίνες και κόμμεα, άρα και μεγαλύτερη προστασία του καρδιαγγειακού συστήματος.
Η ρητίνη της μαστίχας Χίου περιέχει αξιόλογες ποσότητες διαφόρων πολυφαινολών σε σχέση με άλλα φυσικά προϊόντα, που σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα συστατικά της (π.χ. τριτερπενοειδή) αποκτά ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες. Μεταξύ των ιδιοτήτων αυτών, σημαντικό ρόλο παίζει η γενικότερη αντιοξειδωτική της δράση.
Αντιοξειδωτική δράση
Προστασία της LDL (κακή χοληστερόλη) από οξείδωση που οδηγεί στη μείωση αποτιθέμενης χοληστερόλης στους ιστούς και επακόλουθα στην ελάττωση του ρυθμού παραγωγής αθηρωματικής πλάκας, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπαθειών αλλά και ορισμένων μορφών καρκίνου.
Επιπλέον, οι πολυφαινόλες παρουσιάζουν κι άλλες προστατευτικές-φυσιολογικές δράσεις, ευεργετικές για την υγεία, οι κυριότερες από τις οποίες συνοψίζονται ως εξής:
Μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου και χοληστερόλης στο αίμα
Προστασία επιθηλιακών κυττάρων του αναπνευστικού συστήματος
Αυξάνουν τα επίπεδα της HDL (καλή χοληστερόλη) και μειώνουν τα επίπεδα της LDL (κακή χοληστερόλη)
Αντικαρκινική δράση (στο παχύ έντερο, απόπτωση καρκινικών κυττάρων)
Αντιμικροβιακή και αντιβακτηριακή δράση
Αντιαλλεργικές ιδιότητες (παρεμπόδιση συσσώρευσης αιμοπεταλίων)
Συνοψίζοντας, θα λέγαμε πως η καθημερινή μάσηση μαστίχας Χίου, κυρίως στην ακατέργαστη μορφή της (κρύσταλλοι ή ‘δάκρυα’ μαστίχας) αλλά και με τη μορφή σκόνης, κουφέτων (τσίχλας) ή μαστιχέλαιου, πέραν της ωραίας φυσικής γεύσης και φρεσκάδας που αποδίδει, έχει σημαντικά αποτελέσματα στην προστασία και στη διατήρηση της υγείας μας, μέσω ποικίλων επιδράσεων στον οργανισμό μας. Τέλος, γίνεται αντιληπτό πως η μαστίχα Χίου αποτελεί προϊόν μοναδικό, τόσο για τις ιδιότητές της όσο και για την αποκλειστική προέλευσή της, καθώς το μαστιχόδενδρο ευδοκιμεί μόνο στο νησί της Χίου.
Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011
Τα δόντια μας, πηγή βλαστοκυττάρων
Τα δόντια μας, πηγή βλαστοκυττάρων
Γράφει η ΚΟΚΚΩΝΑ ΚΟΥΖΗ-ΚΟΛΙΑΚΟΥ, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιατρικής ΑΠΘ
Τα βλαστοκύτταρα σήμερα αποτελούν την αιχμή της έρευνας, τα αποτελέσματα της οποίας δείχνουν ότι τα κύτταρα αυτά μπορούν κάτω από κατάλληλες συνθήκες να διαφοροποιηθούν σε άλλα κύτταρα του οργανισμού και να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία παθήσεων που μέχρι σήμερα θεωρούνταν ανίατες.
Σήμερα είναι γνωστό ότι κατά τη γέννηση μπορούμε από το αίμα του ομφάλιου λώρου να φυλάξουμε βλαστοκύτταρα με μεγάλη θεραπευτική και αναπλαστική ικανότητα. Υπολογίζεται ότι με τις σημερινές εφαρμογές ένας στους τρεις ηλικιωμένους χρονίως πάσχοντες ασθενείς θα μπορούσε να θεραπευθεί αν είχε φυλάξει κατά τη γέννησή του τα βλαστοκύτταρα. Η γέννηση είναι μια μοναδική ευκαιρία να φυλάξει κανείς βλαστοκύτταρα. Αν όμως έχει χαθεί αυτή η ευκαιρία, μπορεί κανείς σήμερα και πάλι να φυλάξει βλαστοκύτταρα.
Μια δεύτερη ευκαιρία να φυλάξουμε υψηλής ποιότητος βλαστοκύτταρα μας δίδεται όταν αποπίπτουν τα νεογιλά δόντια, δηλαδή όταν το παιδί «αλλάζει δοντάκια» από την ηλικία των 5 μέχρι 11 ετών, αλλά και από τους φρονιμίτες και τα δόντια που εξάγονται για ορθοδοντικούς σκοπούς. Τα βλαστοκύτταρα αυτά είναι διαφορετικά από τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται κατά τη γέννηση από το αίμα του ομφάλιου λώρου, όμως τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι και αυτά θα αποτελέσουν στο μέλλον πολύτιμη πρώτη ύλη θεραπείας.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι όπως και τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται κατά τη γέννηση έτσι και τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται από τα δόντια έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς. Η ύπαρξη βλαστικών κυττάρων στον οδοντικό πολφό έγινε για πρώτη φορά γνωστή μόλις το έτος 2000. Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε πολλούς γονείς που έχασαν την ευκαιρία να φυλάξουν τα βλαστοκύτταρα του παιδιού τους τη στιγμή της γέννησης (από τον πλακούντα και τον ομφάλιο λώρο) να ζητήσουν σε δεύτερη φάση τη φύλαξη αυτού του πολύτιμου υλικού. Πόσο τεκμηριωμένη όμως είναι η πιθανότητα των εφαρμογών αυτών;
Τα βλαστοκύτταρα του οδοντικού πολφού ανήκουν στην κατηγορία των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Σήμερα βρίσκονται σε εξέλιξη τουλάχιστον 43 γνωστές διεθνώς κλινικές μελέτες (μελέτες σε ασθενείς) που χρησιμοποιούν μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα. Οι μελέτες αυτές αφορούν τη θεραπεία των καρδιαγγειακών και των οστικών παθήσεων, τις φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, την κατά πλάκας σκλήρυνση, τα εγκαύματα και την ανάπλαση περιοδοντικού ιστού.
Είναι σήμερα γνωστό ότι λόγω της νεαρής τους ηλικίας, τα βλαστοκύτταρα του οδοντικού πολφού παρουσιάζουν υψηλότερη ικανότητα πολλαπλασιασμού και διαφοροποίησης σε σύγκριση με άλλα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα που απομονώνονται από ιστούς ενηλίκων όπως ο μυελός των οστών ή το λίπος.
Ολα τα πειραματικά δεδομένα συμφωνούν ότι ένα πλεονέκτημα αυτών των κυττάρων είναι ο έντονος κυτταρικός πολλαπλασιασμός και η μεγάλη ικανότητά τους να μεταναστεύουν στην περιοχή που πάσχει, ανεξάρτητα εάν χορηγηθούν τοπικά ή ενδοφλέβια.
Στα οράματα της Αναγεννητικής Οδοντιατρικής περιλαμβάνεται και η δημιουργία δοντιών από βλαστοκύτταρα, ένα επίτευγμα που μπορεί να γίνει εφικτό στα επόμενα χρόνια.
Ετσι λοιπόν, με βάση τα σημερινά δεδομένα της επιστήμης, φαίνεται ότι αξίζει να σκεφθούμε δύο φορές πριν πετάξουμε στα κεραμίδια το δοντάκι που «έπεσε».
Γράφει η ΚΟΚΚΩΝΑ ΚΟΥΖΗ-ΚΟΛΙΑΚΟΥ, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιατρικής ΑΠΘ
Τα βλαστοκύτταρα σήμερα αποτελούν την αιχμή της έρευνας, τα αποτελέσματα της οποίας δείχνουν ότι τα κύτταρα αυτά μπορούν κάτω από κατάλληλες συνθήκες να διαφοροποιηθούν σε άλλα κύτταρα του οργανισμού και να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία παθήσεων που μέχρι σήμερα θεωρούνταν ανίατες.
Σήμερα είναι γνωστό ότι κατά τη γέννηση μπορούμε από το αίμα του ομφάλιου λώρου να φυλάξουμε βλαστοκύτταρα με μεγάλη θεραπευτική και αναπλαστική ικανότητα. Υπολογίζεται ότι με τις σημερινές εφαρμογές ένας στους τρεις ηλικιωμένους χρονίως πάσχοντες ασθενείς θα μπορούσε να θεραπευθεί αν είχε φυλάξει κατά τη γέννησή του τα βλαστοκύτταρα. Η γέννηση είναι μια μοναδική ευκαιρία να φυλάξει κανείς βλαστοκύτταρα. Αν όμως έχει χαθεί αυτή η ευκαιρία, μπορεί κανείς σήμερα και πάλι να φυλάξει βλαστοκύτταρα.
Μια δεύτερη ευκαιρία να φυλάξουμε υψηλής ποιότητος βλαστοκύτταρα μας δίδεται όταν αποπίπτουν τα νεογιλά δόντια, δηλαδή όταν το παιδί «αλλάζει δοντάκια» από την ηλικία των 5 μέχρι 11 ετών, αλλά και από τους φρονιμίτες και τα δόντια που εξάγονται για ορθοδοντικούς σκοπούς. Τα βλαστοκύτταρα αυτά είναι διαφορετικά από τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται κατά τη γέννηση από το αίμα του ομφάλιου λώρου, όμως τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι και αυτά θα αποτελέσουν στο μέλλον πολύτιμη πρώτη ύλη θεραπείας.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι όπως και τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται κατά τη γέννηση έτσι και τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται από τα δόντια έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς. Η ύπαρξη βλαστικών κυττάρων στον οδοντικό πολφό έγινε για πρώτη φορά γνωστή μόλις το έτος 2000. Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε πολλούς γονείς που έχασαν την ευκαιρία να φυλάξουν τα βλαστοκύτταρα του παιδιού τους τη στιγμή της γέννησης (από τον πλακούντα και τον ομφάλιο λώρο) να ζητήσουν σε δεύτερη φάση τη φύλαξη αυτού του πολύτιμου υλικού. Πόσο τεκμηριωμένη όμως είναι η πιθανότητα των εφαρμογών αυτών;
Τα βλαστοκύτταρα του οδοντικού πολφού ανήκουν στην κατηγορία των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Σήμερα βρίσκονται σε εξέλιξη τουλάχιστον 43 γνωστές διεθνώς κλινικές μελέτες (μελέτες σε ασθενείς) που χρησιμοποιούν μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα. Οι μελέτες αυτές αφορούν τη θεραπεία των καρδιαγγειακών και των οστικών παθήσεων, τις φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, την κατά πλάκας σκλήρυνση, τα εγκαύματα και την ανάπλαση περιοδοντικού ιστού.
Είναι σήμερα γνωστό ότι λόγω της νεαρής τους ηλικίας, τα βλαστοκύτταρα του οδοντικού πολφού παρουσιάζουν υψηλότερη ικανότητα πολλαπλασιασμού και διαφοροποίησης σε σύγκριση με άλλα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα που απομονώνονται από ιστούς ενηλίκων όπως ο μυελός των οστών ή το λίπος.
Ολα τα πειραματικά δεδομένα συμφωνούν ότι ένα πλεονέκτημα αυτών των κυττάρων είναι ο έντονος κυτταρικός πολλαπλασιασμός και η μεγάλη ικανότητά τους να μεταναστεύουν στην περιοχή που πάσχει, ανεξάρτητα εάν χορηγηθούν τοπικά ή ενδοφλέβια.
Στα οράματα της Αναγεννητικής Οδοντιατρικής περιλαμβάνεται και η δημιουργία δοντιών από βλαστοκύτταρα, ένα επίτευγμα που μπορεί να γίνει εφικτό στα επόμενα χρόνια.
Ετσι λοιπόν, με βάση τα σημερινά δεδομένα της επιστήμης, φαίνεται ότι αξίζει να σκεφθούμε δύο φορές πριν πετάξουμε στα κεραμίδια το δοντάκι που «έπεσε».
Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011
Ιός στη μάχη κατά των καρκινικών όγκων
Ιός στη μάχη κατά των καρκινικών όγκων
Ιός, με έγχυσή του στο αίμα, μπορεί να στοχεύσει επιλεκτικά, καρκινικά κύτταρα σε όλο τον οργανισμό, προκύπτει από έρευνα που θεωρείται πρώτη στο είδος της.
Ο ιός επιτέθηκε μόνο σε όγκους και δεν επηρεάζει τον υγιή ιστό, σε μικρή δοκιμή που πραγματοποιήθηκε σε 23 ασθενείς, σύμφωνα με το περιοδικό ‘Nature’.
Η χρήση ιών για την επίθεση σε καρκίνους δεν αποτελεί νέα έννοια, αλλά χρειαζόταν η έγχυση να γίνει άμεσα στον όγκο για να αποφύγει το ανοσοποιητικό σύστημα.
Ερευνητές τροποποίησαν τον ιό της δαμαλίτιδας, που είναι περισσότερο διάσημος για τη χρήση του στην ανάπτυξη ενός εμβολίου για την ανεμοβλογιά.
Ο ιός JX-594, εξαρτάται από χημική οδό, γνωστή σε ορισμένα είδη καρκίνου, για να πολλαπλασιαστεί.
Ερευνητές ενέχυσαν σε διαφορετικές δόσεις τον ιό στο αίμα 23 καρκινοπαθών με μετάσταση.
Από τους 8 ασθενείς που έλαβαν τη μεγαλύτερη δόση, 7 εμφάνισαν αναπαραγωγή του ιού στους όγκους αλλά όχι σε υγιή ιστό.
Ο επικεφαλής της έρευνας, John Bell, από το Πανεπιστήμιο της Οτάβα, δήλωσε ότι πρόκειται για την πρώτη φορά στην ιστορία της ιατρικής που μια τέτοια θεραπεία με χρήση ιού φαίνεται να αναπαράγεται επιλεκτικά και συστηματικά στον καρκινικό ιστό μετά από ενδοφλέβια έγχυση.
Η λοίμωξη εμπόδισε περαιτέρω ανάπτυξη όγκου σε 6 ασθενείς για ορισμένο διάστημα. Ωστόσο, ο ιός δεν θεραπεύει τον καρκίνο. Χορηγήθηκε στους ασθενείς μόνο μια δόση του ιού, καθώς η δοκιμή σχεδιάστηκε για να εξετάσει την αποτελεσματικότητά του.
Θεωρείται ότι ο ιός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να χορηγούνται απευθείας αγωγές στα καρκινικά κύτταρα σε υψηλές συγκεντρώσεις.
Ο Bell δήλωσε ότι η έρευνα είναι σε πολύ αρχικό στάδιο αλλά πιστεύει ότι μελλοντικά οι ιοί και άλλες βιολογικές θεραπείες θα μπορούσαν να μεταμορφώσουν την προσέγγιση όσον αφορά τη θεραπεία του καρκίνου.
Πηγές: ‘Nature’.
Ιός, με έγχυσή του στο αίμα, μπορεί να στοχεύσει επιλεκτικά, καρκινικά κύτταρα σε όλο τον οργανισμό, προκύπτει από έρευνα που θεωρείται πρώτη στο είδος της.
Ο ιός επιτέθηκε μόνο σε όγκους και δεν επηρεάζει τον υγιή ιστό, σε μικρή δοκιμή που πραγματοποιήθηκε σε 23 ασθενείς, σύμφωνα με το περιοδικό ‘Nature’.
Η χρήση ιών για την επίθεση σε καρκίνους δεν αποτελεί νέα έννοια, αλλά χρειαζόταν η έγχυση να γίνει άμεσα στον όγκο για να αποφύγει το ανοσοποιητικό σύστημα.
Ερευνητές τροποποίησαν τον ιό της δαμαλίτιδας, που είναι περισσότερο διάσημος για τη χρήση του στην ανάπτυξη ενός εμβολίου για την ανεμοβλογιά.
Ο ιός JX-594, εξαρτάται από χημική οδό, γνωστή σε ορισμένα είδη καρκίνου, για να πολλαπλασιαστεί.
Ερευνητές ενέχυσαν σε διαφορετικές δόσεις τον ιό στο αίμα 23 καρκινοπαθών με μετάσταση.
Από τους 8 ασθενείς που έλαβαν τη μεγαλύτερη δόση, 7 εμφάνισαν αναπαραγωγή του ιού στους όγκους αλλά όχι σε υγιή ιστό.
Ο επικεφαλής της έρευνας, John Bell, από το Πανεπιστήμιο της Οτάβα, δήλωσε ότι πρόκειται για την πρώτη φορά στην ιστορία της ιατρικής που μια τέτοια θεραπεία με χρήση ιού φαίνεται να αναπαράγεται επιλεκτικά και συστηματικά στον καρκινικό ιστό μετά από ενδοφλέβια έγχυση.
Η λοίμωξη εμπόδισε περαιτέρω ανάπτυξη όγκου σε 6 ασθενείς για ορισμένο διάστημα. Ωστόσο, ο ιός δεν θεραπεύει τον καρκίνο. Χορηγήθηκε στους ασθενείς μόνο μια δόση του ιού, καθώς η δοκιμή σχεδιάστηκε για να εξετάσει την αποτελεσματικότητά του.
Θεωρείται ότι ο ιός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να χορηγούνται απευθείας αγωγές στα καρκινικά κύτταρα σε υψηλές συγκεντρώσεις.
Ο Bell δήλωσε ότι η έρευνα είναι σε πολύ αρχικό στάδιο αλλά πιστεύει ότι μελλοντικά οι ιοί και άλλες βιολογικές θεραπείες θα μπορούσαν να μεταμορφώσουν την προσέγγιση όσον αφορά τη θεραπεία του καρκίνου.
Πηγές: ‘Nature’.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)